Sterkenburg

Sterkenburg bestaat uit een woonhuis uit 1848 geflankeerd door een ronde 13de-eeuwse toren en een vierkante toren uit 1867.

Tot het complex behoren ook een bakstenen duiventoren uit 1862, een ommuurde moestuin, een berceau en een neogotisch bruggetje. In het park is de landschappelijke aanleg herkenbaar aan de slingervijver en boomgroepen in het deel achter de oranjerie. Aan de noord- en westzijde van het kasteel ligt een boomgaard. 

Het kasteel gaat terug op een middeleeuwse versterkte woontoren, die in de 18de-eeuw gedeeltelijk werd afgebroken. In het eerste kwart van de 19de-eeuw werd de formele tuin deels verlandschappelijkt, waarschijnlijk naar ontwerp van Hendrik van Lunteren. Halverwege de 19de-eeuw werd het kasteel gesloopt, met uitzondering van de 13de-eeuwse toren. Vervolgens werd er op de fundamenten een nieuw huis gebouwd. De tuin werd tussen 1890 en 1910 op enkele punten nog gewijzigd en enkele sloten werden gedempt. 

Kijk hier een filmpje uit 2017 gemaakt door Albert Speelman:

Link met kolonialisme

"In 1740 erfde Johanna Catharina Mamuchet van Houdringe (1690-1772) Sterkenburg met de omliggende landerijen. Zij was getrouwd met Jan Jacob van Westreenen I (1685-1769), een van de 500 rijkste Nederlanders van zijn tijd. Zijn praalgraf in de Jacobikerk in Utrecht getuigt van die rijkdom en van zijn voorname positie in het Utrechtse regentendom. Een bron van rijkdom van Jan Jacob waren zijn aandelen in de VOC. Precieze cijfers ontbreken helaas. Sterkenburg werd door het echtpaar grondig verbouwd. In feite bouwden zij op de fundamenten van het oude kasteel een nieuwe buitenplaats. Sterkenburg bleef tot 1847 in handen van de familie Van Westreenen."
Bron (deels ingekort): Doorn – Koloniaal erfgoed te voet