De verzegelde tijd
Het Wilde Oog (kunstenaarsduo Hans Lemmerman en Inge van Run) presenteren een nieuw project: de verzegelde tijd. Vier professionele sieraadvormgevers zijn uitgenodigd om acht sieraden te ontwerpen op basis van de Spakenburgse kraplap. De gesteven schouderkap die zo kenmerkend is voor Spakenburg. De kraplappen krijgen andere dragers in leeftijd, gender en subcultuur. Het Wilde Oog biedt zo nieuwe gezichtspunten op immaterieel erfgoed en op sieraadvormgeving. Er ontstaan nieuwe interculturele mogelijkheden.
Eén van de makers is Gésine Hackenberg. Zij dook in het ambacht van het ganzenflappen en de schippers van de Bruine Vloot.
Ganzenflappen
Ganzenflappen is de eeuwenoude Nederlandse traditie van ganzenvangen. In geen enkel ander land wordt dit beoefend. Vroeger werd dit gedaan voor consumptie van ganzen. Dat is verleden tijd, maar het ganzenflappen is blijven bestaan. Dit wordt nu gedaan voor wetenschappelijke doeleinden. Lokganzen worden ingezet om vliegende wilde ganzen te bewegen te landen. Eenmaal geland worden de wilde ganzen met slagnetten gevangen. Zo gaat het er nog altijd aan toe.
Ook in de provincie Utrecht werd er aan ganzenflappen gedaan, voornamelijk in het Eemlandgebied, vanwege het rijke, uitgestrekte grasland.
Hackenberg: 'De 21ste eeuwse ganzenflappers dragen op unieke wijze bij aan de wetenschap. Deze traditionele manier om de wilde dieren ongedeerd door middel van lokganzen en slagnetten naar de grond te trekken, is een techniek die uitsluitend in Nederland nog bewaard is gebleven. De ganzen worden levend gevangen, geringd en van zenders voorzien. Om bijvoorbeeld meer over hun migratiewegen te weten te komen. Fascinerend dat een oeroud jachtinstinct en daaraan verbonden ambacht ook liefde voor deze dieren toont. Ik wil met mijn kraplap de ganzenflappers een reeks eretekens schenken.'
De medailles op de kraplap zijn vastgezet met ganzenringen. De ondergrond: het oude katoen van de Spakenburgse kraplap wordt geverfd met een natuurlijke verfstof. Een netachtige constructie vormt de derde laag, verwijzend naar de slagnetten.
Het wilde oog - 2026 alle rechten voorbehouden
De Bruine Vloot
Utrecht was lange tijd een zeeprovincie, rijk aan een betekenisvolle visserstraditie. Vanuit Spakenburg voer men op de Zuiderzee. Een hele rits ambachten hield de schepen overeind op het water. Met de komst van de Afsluitdijk en Flevoland veranderde het leven voor veel Utrechtse schippers.
Toch spreken oude, houten schepen nog erg tot de verbeelding. Ze zijn populair, maar vragen veel kennis om ze vaarveilig te houden. Het in leven houden van dit varen op traditionele wijze wordt gedaan door de Bruine Vloot.
Hackenberg: 'Mijn fascinatie voor water in het algemeen en het Nederlandse leven en strijd tegen het water heb ik opnieuw kunnen voeden met het onderzoek. Nederland vanuit het water gezien geeft een andere kijk op het leven dicht bij de natuur. Het vereist een alomvattende combinatie van vaardigheden en kennis op het gebied van de traditionele (zeil)scheepvaart, navigatie, geografie, ecologie en natuurbehoud.'
De buitenkant van de kraplap is gemaakt van een Nederlandse waterkaart, geborduurd met glaskraaltjes op oude linnen en vervolgens geverfd met Nederlands geteeld indigo. De binnenkant bestaat uit getarnd linnen.
Het wilde oog - 2026 alle rechten voorbehouden
Bekijk de hele fotoserie
Bekijk de hele fotoserie van De verzegelde tijd op de volgende drie locaties:
- Theater/filmhuis de Lieve Vrouw Amersfoort | 8 september tot 11 oktober 2026
- De Speeldoos Baarn | 22 oktober tot 29 november 2026
- Galerie Marzee Nijmegen | 6 februari tot 23 april 2027
Extra informatie
| Thema | Levend erfgoed |
|---|---|
| Type | Fotoverhaal |
| Permalink |