Allard Willemse - 2026 CC BY-NC-ND 4.0
Het verhaal van Bas Kennis
Twee gezellig wroetende varkentjes en een ooievaar op nest wachten ons op bij de Hamtoren in Vleuten. Er zullen vaker mensen langskomen, want ze besteden amper aandacht aan ons. Bij het hek bellen we aan. En nog eens. Het duurt even voordat Bas Kennis, de huidige bewoner van de middeleeuwse toren, een aantal verdiepingen is afgedaald om het hek te openen en ons binnen te laten.
Een tijdelijke bewoner
Al op de begaande grond merk je het: de toren ademt rust. Het lange verleden van kasteel Den Ham met haar vele bewoners is er nog altijd voelbaar. Waarom de Hamtoren? Wat trok hem in 2016 zo aan dat hij het wel moest kopen? Daar heeft Bas niet direct een duidelijke antwoord op. “Eigenlijk had ik geen idee waar ik aan begon. Het is heel raar om een middeleeuwse toren te kopen. Maar het is een gevoel. Intuïtie.” Het duurde daarna niet lang voordat Bas volledig in de geschiedenis van kasteel Den Ham opging.
Hij dook de boeken en archieven in en sprak met heel veel mensen. Het huisarchief werd ergens voor veel te veel geld opgekocht en gelijk naar het Utrechts Archief gebracht. Brieven, inventarissen, Bas verzamelde wat hij vinden kon. Twee jaar lang was een bouwhistoricus van Utrecht in zijn huis bezig de bouwgeschiedenis van het kasteel, waar nu alleen de toren van over is, in kaart te brengen. “Als je ergens woont wil je er toch alles over weten”, zegt Bas op nuchtere toon.
Gezicht op het kasteel Den Ham bij Vleuten uit het noordoosten. Liender, P.J. van, tekenaar/ graficus /107357 / collectie Het Utrechts Archief - 1750 Publiek Domein 1.0
Muziek en erfgoed
Hoe stelt hij het dan open? Het antwoord laat zich raden. Bas, toetsenist bij BLØF, leeft muziek en heeft op de vijfde verdieping een muziekstudio gebouwd, inclusief een mijmerstoel bij het raam, met uitzicht op de omgeving. De piano waar hij ooit les op heeft gehad staat er ook. Via muziek verhoudt hij zich tot dingen. Hier schrijft hij en komen muzikanten opnemen. Maar meer nog dan dat organiseert hij in de toren optredens voor publiek, met plaatselijke artiesten maar ook namen als Alexander Kashpurin, de internationaal geroemde klassiek pianist. Door de stilte in de toren komt de muziek extra binnen. “De akoestiek hier in de toren doet het werk en het decor is de toren zelf. Ik geloof ook dat muziek en erfgoed dezelfde emotie raken en elkaar versterken. Deze plek werkt daardoor als een katalysator.”
