Gevluchte keizer Wilhelm II voert eendjes bij Huis Doorn

Pas in 1920 betrekt Wilhelm II het door hem gekochte Huis Doorn. 58 treinwagons met keizerlijk bezit arriveren op station Zeist om in Doorn eindelijk een plek te krijgen. De meegenomen voorwerpen uit de diverse paleizen zijn bewust geselecteerd. De keizer is trots op zijn roemrijke familie en in het bijzonder op zijn grote voorbeeld Frederik de Grote van Pruisen. Ook wil hij tonen hoe nauw de banden tussen het Huis Hohenzollern van de Duitse keizer en het Nederlandse koningshuis Oranje Nassau zijn.

Eendjes voeren

Wilhelm omringt zich in zijn nieuwe huis met meubilair en kunstvoorwerpen die zijn voorouders door de eeuwen heen verzameld hebben. Wilhelm sluit zijn ogen voor de moderne geschiedenis, die zich op dat moment op een kruispunt bevindt. Wilhelm leeft liever in het verleden en in de grandeur van zijn familie. Deze documentaire uit 1928 biedt een kijkje in het leven van de keizer in Doorn. Zijn ontspanning vindt hij door de eendjes op het landgoed te voeren en heel veel bomen te kappen.

Bisschop van Utrecht gaat keizer voor

Wilhelm is niet de eerste bewoner van Huis Doorn. Omstreeks het midden van de 14de eeuw wordt het huis voor de bisschop van Utrecht gebouwd. Door de eeuwen heen wordt het huis uitgebreid en in de 18de eeuw grondig verbouwd volgens de dan heersende mode: strak en classicistisch. Het hoofdgebouw heeft aan weerszijden twee vleugels waardoor een (ondiep) binnenhof ontstaat. De bouwstijl vertoont sterke overeenkomsten met Slot Zuylen, Kasteel Amerongen en Slot Zeist. Het huis met de authentieke inrichting is met de stallen en het parkbos sinds 1945 rijkseigendom.