Broekbergen

In 1874 wordt Broekbergen tijdens een openbare veiling verkocht aan de houthandelaar Johannes Damen. Deze verhuurt het landgoed het jaar na aankoop aan de zusters Benedictinessen van de Altijd durende Aanbidding van het H. Sacrament van Bonn-Endenich. Vervolgens koopt de Duitse koopman Paul Franz Theodor Sträter de buitenplaats in 1877 en stelt deze ter beschikking aan de zusters. Hierna volgen enkele verbouwingen om Broekbergen geschikt te maken als verblijf voor de Benedictinessen. In 1879 krijgt het huis een vleugel aan de westzijde en in 1883 een neogotische kapel met klokkentoren naar ontwerp van de architect Alfred Tepe.

Ook wordt het kloostercomplex, dat nu Arca Pacis heet, ommuurd, passend bij het gesloten karakter van de orde. In 1912 wordt het hoofdhuis onder leiding van architect Herman Kroes ingrijpend verbouwd, waarbij het wordt voorzien van een extra verdieping en een uitbreiding aan de voorzijde, met een trapgevel in neorenaissancestijl. In de jaren 1964-'65 krijgt het klooster, als gevolg van het Tweede Vaticaans Concilie, een aanzienlijke wijziging met als doel om deze een minder gesloten karakter te geven. Hierbij worden de vleugel en de kapel van Tepe afgebroken en vervangen door twee carrés en een nieuwe kapel naar ontwerp van J. Dresme. Alleen de klokkentoren van Tepe blijft staan. Vanwege de terugloop van het aantal Benedictinessen besluiten de zusters in 1996 om te verhuizen en om Broekbergen te verkopen. In 1997 koopt Daidalos het complex om het te gebruiken als therapiecentrum.

In 2008 wordt Broekbergen verkocht aan Henk den Boon en Els Kruidenier die de buitenplaats weer in oude luister aan het herstellen zijn en er levensloopbestendige woonappartementen in aanbrengen.