Beerschoten-Willinkshof

Oorspronkelijk hoorde het park Beerschoten-Willinkshof bij het landhuis Beerschoten dat in 1850 in opdracht van A.C. Bouman werd gebouwd (niet te verwarren met de buitenplaats met diezelfde naam!). Parkbos en omringende tuin werden aangelegd in landschapsstijl, naar ontwerp van J. D. Zocher jr. Het park wordt gekenmerkt door boomgroepen, gazons en een slingervijver met brug. Bij de slingervijver staat het koetshuis uit ca. 1880. Vlakbij de ingang staat aan de Hoofdstraat een voormalige dienstwoning. Beeldbepalend is het op een kleine verhoging gelegen, neoclassicistische tuintempeltje. Opvallend is ook de zichtrelatie met de overtuin, de hertenkamp, en dat het padenstelsel aansluit op dat van de Reehorst.

Nadat de gemeente Driebergen het buiten als legaat had verkregen, werd het landhuis afgebroken. De tuin, het park en de hertenkamp werden ingericht als openbaar wandelpark. Op de plek van het huis verrees op verzoek van de vorige eigenaar, de familie Willink en in samenwerking met de gemeente, in 1889 het tuintempeltje naar ontwerp van architect C.B. Posthumus Meyjes. Het gebouw vertoont enige gelijkenis met de 'Temple d'Amour' bij het 'paleisje' van Marie Antoinette te Versailles.

Een deel van het park is naderhand veranderd in hockeyvelden.