Kasteel Duurstede kent een roerige geschiedenis. Philip van Bourgondië versterkte het kasteel en breidde het tegelijk uit. Toen Duurstede in de 16de-eeuw in bezit kwam van de Staten van Utrecht begon het verval; gaandeweg verviel het kasteel tot ruïne.
De ruïne van het kasteel Duurstede ligt, met de omringende parkaanleg in landschapsstijl, tussen de zuidelijke rand van de bebouwing van Wijk bij Duurstede en de Lekdijk. De huidige ruïne gaat terug op een 13de-eeuwse woontoren. In de loop van de tijd is deze uitgebreid tot een groot, min of meer vierkante kasteel. Daarvan zijn twee torens overgebleven: de vrijstaande donjon en de 15de-eeuwse 'Bourgondische toren'. Daarnaast zijn muurresten en de omgrachting bewaard gebleven. Aan Langs de Wal staat de 18de-eeuwse kasteelpoort, de Hoenderpoort.
P.J.H. Cuypers kreeg eind 19de-eeuw opdracht de toren te restaureren, waarbij de hele kap werd vervangen. Vanaf 1852 was J.D. Zocher jr. al bezig van het terrein een wandelpark in romantische landschapsstijl te maken. Deze aanleg is voornamelijk georiënteerd op de donjon en de Bourgondische toren.
In 1948 werd begonnen met restauratie van de Bourgondische toren. De donjon kwam toen niet aan bod; deze is in 1984-'85 gerestaureerd.
In 2025 maakte Albert Speelman mooie luchtopnames van de kasteelruïne.
Wij gebruiken anonieme analytische cookies voor de functionaliteit en ter verbetering van de website. We maken geen gebruik van tracking cookies en verkopen geen gegevens. Bekijk ons privacystatement voor meer informatie.
